Vrijdag vertrekken ze al weer.

Helaas, de 2 maanden dat mijn ouders bij ons zijn, zijn komende vrijdag al weer voorbij. Ze zijn om gevlogen... De eerste weken was het grappig om te zien hoe alles wat voor hen nieuw was voor ons al heel gewoon is. En nu vinden ze links rijden al heel gewoon. Ben benieuwd hoe ze dat straks in NL weer gaan doen.
We hebben veel gedaan en gezien. Maar doordat Shanna en Noa nog gewoon naar school moeten bleef het veelal beperkt tot dagtripjes. Wel zijn we regelmatig een weekend op stap geweest en hebben zo aardig wat kilometers afgelegd: naar de boerderij van Michael en Rochelle, naar Bendigo waar we in een goudmijn zijn geweest (60 km onder de grond!), naar Phillip Island in het vakantiehuis van Susan en John.
We hebben met z'n allen genoten en hebben mooie nieuwe herinneringen gecreëerd.
Nu is het zo nu en dan slikken als ik aan vrijdag denk. Ik zie er tegenop om ze naar het vliegveld te brengen.. dat wordt nog wat. Ik vind het nu erger dan toen we uit NL vertrokken omdat we toen wel wisten dat we elkaar weer snel zouden zien. Nu is dat nog maar afwachten, het kan wel een jaar of meer zijn. Ach, we zullen wel zien.