Om iedereen even gerust te stellen: Shanna hoeft niet geopereerd te worden aan haar blindedarm! Gelukkig...
Het verhaal erachter: ze begon toen we op vakantie waren zo nu en dan te klagen over pijn in haar buik. Niet elke dag, niet heel heftig en verder was ze aardig fit (niet slechter dan anders). En omdat er nogal wat familieleden wat grieperig waren op de camping dachten we dat ze dat had. Vrijdag waren we weer thuis. Zaterdagnacht sliep ze bij een vriendinnetje en om 5 uur heeft haar moeder Shanna thuisgebracht. Ze was eigenlijk vanaf zaterdagmiddag al niet lekker (maar onze kanjer houdt gewoon vol omdat ze wist dat wij naar de bruiloft waren). Ze begon thuis gelijk over te geven en had diarree. Dit duurde tot maandag eind van de dag, toen knapte ze iets op, waarschijnlijk ook doordat ze geen eten meer in d'r lijf had. Al die tijd had ze vaak erg pijn in haar onderbuik. Dinsdagmiddag zijn we uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen en die nam het gelukkig gelijk serieus. Bloed en urine werden gelijk getest. De volgende ochtend kregen we een telefoontje dat we weer met haar langs moesten komen, haar bloed was lang niet goed, wees op een ontsteking ergens. Haar urine was wel goed. Hij stuurde ons na nog een keer onderzoek van haar buik gelijk door naar de Emergency-afdeling van het ziekenhuis met het verhaal dat hij dacht aan blindedarmontsteking!! Schrik!! Na een paar uur wachten werd ons dametje in een bed gelegd. Drie doktoren later was er nog steeds twijfel en hebben we samen met hen besloten haar weer mee naar huis te nemen en het nog een nacht aan te zien. Toen ze wakker werd was ze fitter en had volgens haar zeggen minder pijn. Vanochtend is ze nogmaals onderzocht door de hoofdchirurg van het ziekenhuis en die stelde vast dat het de goede kant op gaat. Ze was erg blij want ze mocht vanaf gistermiddag niet eten ivm evt. operatie.
Thuisgekomen heeft ze wel wat gegeten maar nog niet optimaal. Na een spelletje ligt ze nu toch weer in bed met weer meer pijn en een vreselijk wit koppie. We houden het goed in de gaten en zullen het zeker melden als er meer nieuws is. Ik hoop dat ze vanaf nu gewoon weer lekker opknapt...
Verhalen over de vakantie en de giga-spin die Noa en ik ontmoetten volgen als ik weer wat meer tijd heb. Voorlopig speel ik even voor verpleegster! Liefs, Annette
Het verhaal erachter: ze begon toen we op vakantie waren zo nu en dan te klagen over pijn in haar buik. Niet elke dag, niet heel heftig en verder was ze aardig fit (niet slechter dan anders). En omdat er nogal wat familieleden wat grieperig waren op de camping dachten we dat ze dat had. Vrijdag waren we weer thuis. Zaterdagnacht sliep ze bij een vriendinnetje en om 5 uur heeft haar moeder Shanna thuisgebracht. Ze was eigenlijk vanaf zaterdagmiddag al niet lekker (maar onze kanjer houdt gewoon vol omdat ze wist dat wij naar de bruiloft waren). Ze begon thuis gelijk over te geven en had diarree. Dit duurde tot maandag eind van de dag, toen knapte ze iets op, waarschijnlijk ook doordat ze geen eten meer in d'r lijf had. Al die tijd had ze vaak erg pijn in haar onderbuik. Dinsdagmiddag zijn we uiteindelijk bij de dokter terecht gekomen en die nam het gelukkig gelijk serieus. Bloed en urine werden gelijk getest. De volgende ochtend kregen we een telefoontje dat we weer met haar langs moesten komen, haar bloed was lang niet goed, wees op een ontsteking ergens. Haar urine was wel goed. Hij stuurde ons na nog een keer onderzoek van haar buik gelijk door naar de Emergency-afdeling van het ziekenhuis met het verhaal dat hij dacht aan blindedarmontsteking!! Schrik!! Na een paar uur wachten werd ons dametje in een bed gelegd. Drie doktoren later was er nog steeds twijfel en hebben we samen met hen besloten haar weer mee naar huis te nemen en het nog een nacht aan te zien. Toen ze wakker werd was ze fitter en had volgens haar zeggen minder pijn. Vanochtend is ze nogmaals onderzocht door de hoofdchirurg van het ziekenhuis en die stelde vast dat het de goede kant op gaat. Ze was erg blij want ze mocht vanaf gistermiddag niet eten ivm evt. operatie.
Thuisgekomen heeft ze wel wat gegeten maar nog niet optimaal. Na een spelletje ligt ze nu toch weer in bed met weer meer pijn en een vreselijk wit koppie. We houden het goed in de gaten en zullen het zeker melden als er meer nieuws is. Ik hoop dat ze vanaf nu gewoon weer lekker opknapt...
Verhalen over de vakantie en de giga-spin die Noa en ik ontmoetten volgen als ik weer wat meer tijd heb. Voorlopig speel ik even voor verpleegster! Liefs, Annette
Posts
No comments:
Post a Comment