Even in Nederland en nu weer veilig thuis.

Na een heftige 10 dagen in NL ben ik weer thuis. Het ging allemaal zo vreselijk snel.

Op Koninginnedag overleed mijn ame (oma in Hindeloopers, de moeder van mijn moeder).
We hebben haar begraven op 5 mei. Beide dagen waren de vlaggen uit, dat zou ze fantastisch gevonden hebben. Net wat voor haar....
Ze was voor ons heel speciaal: lief, gul, gezellig, altijd een glimlach op haar gezicht, een betere oma kan je je niet wensen! Ze is 93 geworden maar heeft het de laatste 3 jaren in Anna Schotanus vreselijk gehad. Ze wou altijd naar huis. Helaas heeft de verzorging daar (op een paar lieve uitzonderingen na) er niet aan mee geholpen.
Zoals mijn broer tijdens de begrafenis zei: Laat deze bevrijdingsdag ook jou bevrijding zijn...

De dagen na de begrafenis zijn omgevlogen, veel gedaan maar lang niet iedereen kunnen zien. Wel Janny en Annemieke die beide aan het knokken zijn met hun kanker en dat was voor mij erg belangrijk. Zet 'm op kanjers! En het weekend bij mijn broer en gezin was ook helemaal fantastisch. En natuurlijk vrijdagavond uit eten met Ronneke, Marion en Mary. Ik mis jullie dames! Zoals ik al zei een heftig verblijf van 10 dagen, veel emoties en veel te kort...

Nu weer thuis. Ik heb een hele goede reis gehad. Het eerste stuk was ongev. 12 uren, ik heb er
volgens mij 9 van geslapen. Vanaf Hong Kong naar Australië zaten we maar met 47 mensen in het vliegtuig en kon ik lekker languit liggen op 4 stoelen! Weer een heel groot deel geslapen dus dat was prima. Shanna, Noa en René waren op het vliegveld en we waren ongeveer 11 uur 's avonds thuis en ondanks het vele slapen onderweg heb ik toch ook nog een goede nacht gehad.
Donderdag overdag ging alles prima maar vrijdagochtend werd ik om 3.45 wakker... en kon niet meer slapen! Vreselijk is dat. Echte jetlag dus. Dat was een lange dag, gelukkig kwamen Marlinde en Annebet, de dochters van René z'n broer Ton op bezoek. Heel gezellig. Afgelopen nacht was ik weer vroeg wakker maar gelukkig viel ik na een uurtje toch weer in slaap.

Nu is het zaterdag lunchtijd. Ik ben net terug van hockey met Noa. René en Shanna zijn nog onderweg, zij moesten een uur en een kwartier rijden naar waar ze moest spelen. Het is vandaag maar 9 graden (!!!!) vreselijk koud (zeker omschakelen voor mij deze keer...) en het regent (waar we eigenlijk wel blij mee zijn). Jammer genoeg heeft Noa's team verloren. Noa maakte een goal maar de scheidsrechter van de tegenpartij keurde 'm af en we vragen ons allemaal nog steeds af waarom. Shanna heeft gewonnen en haar team staat nu bovenaan in de competitie.

Het is best gek om hier weer te zijn. Net als de vorige keer ben ik met m'n hoofd nog
veel in Nederland en mis ik iedereen vreselijk. Het was een drama om afscheid te nemen
van mijn ouders, dat vond ik heel moeilijk..... Wanneer zien we elkaar weer..???. Dat blijft zwaar.

Vanavond gaan de meiden beide ergens logeren en gaan René en ik naar de stad. Dat was de verrassing die ze voor mij georganiseerd hadden omdat ik moederdag gemist had. Het is alleen jammer dat ik nog moe ben en René vreselijk verkouden. Maar ja even relaxen is ook wel erg prettig!

Ook voor het thuisfront was het een heftige periode maar ze hebben het fantastisch gedaan met z'n drietjes, ik ben heel trots!

Tot gauw,
Annette