Eindelijk een paar minuten voor een berichtje.. We vonden het super om jullie allemaal weer te zien in Nederland, helaas soms maar even en niet met iedereen is het gelukt. Die tien dagen naar India en Spanje tussendoor hebben ons toch wel erg beperkt merkten we.
Het is zo fantastisch om terug te komen en dan te merken dat er nog zoveel mensen ons willen zien, geïnteresseerd zijn in wat we allemaal doen etc. Echt hartverwarmend!!
We vonden het allemaal vreselijk moeilijk om weer afscheid te nemen op zondag. Shanna en Noa realiseerden zich nu dat de goede vriendinnen die ze hadden nog steeds er voor ze zijn, dat is fantastich maar maakte het afscheid er niet gemakkelijker op.
We hebben een goede reis gehad. Redelijk geslapen in het vliegtuig en de films gezien die we wouden zien. Zowel bij Shanna als mij is het alleen niet goed geweest voor onze voorhoofdsholtes. 24 Uur airconditioning maakt helpt niet echt: Shanna heeft weer meer hoofdpijn en bij mij is het nu toch ook echt doorgezet. Morgen maar weer naar de dokter. Hoop dat hij wat meer kan doen want vooral bij Shanna is dit nu al 2 maanden gaande en ze heeft in Nederland 2 keer een antibiotica kuur gehad. Wordt vervolgd...
Ook de reis vanaf het vliegtuig ging prima. We waren snel door de douane (niet gefilmd voor hoe heet dat tvprogramma Customs ofzo, ze waren wel opnames aan het maken die avond) met behulp van de tip van René om snel een stempel op onze verklaringkaartjes dat we geen eten mee hadden. Het busje kwam ons snel halen en we konden weer in onze eigen auto verder. Het was heel gek om weer links te rijden! Had best wel even kriebels in mijn buik maar via de snelwegen ging het toch snel en gemakkelijk. Een uurtje rijden en we waren.... thuis! Heerlijk!
Al toen we weggingen had ik een raar voorgevoel met betrekking tot het huis. Alsof ik wist dat er iets ging gebeuren wat niet prettig was, ik kon het alleen niet plaatsen. Natuurlijk denk je dan dat er ingebroken zou zijn of zoiets. Ik ben daarom ook gelijk door het huis gelopen en alles gecheckt, waarna ik (rond 11.15, sorry mam ik vergiste me in de tijd, 10.15 was natuurlijk onmogelijk omdat we pas om 8.45 waren geland) René en mijn ouders gebeld heb om te melden dat we er weer waren en alles er nog stond. Wel had ik een beetje een bedorven, muffe geur geroken in onze slaapkamer maar niet verder nadenkende dacht ik dat het misschien een rotte appel was of zoiets. Goed, na nog wat oven patatjes te hebben gegeten met de meiden vonden we dat we maar naar bed moesten alhoewel we eigenlijk nog klaarwakker waren. De meiden lagen al en ik verheugde me enorm op mijn eigen lekkere matras.. Maar dat voelde helemaal niet prettig, het was koud en nat!!
Alle lichten weer aan en eens goed rondgekeken (kan je zien dat ik toch wel erg moe was dat ik het eerder niet zag) en toen werd de waterramp duidelijk: over de hele breedte van de kamer, zo'n 60 a 70 cm vanuit de buiten muur had het gelekt! En niet zo'n beetje ook, de vloerbedekking, ons bed, bedhoofd, lampjes, wekkerradio, telefoon noem maar op, alles kleddernat. Toen ik de kledingkast aan René z'n kant opendeed werd er nog meer duidelijk.. Al z'n kleding was nat en op de schoenen onderin de kast stond inmiddels al een grijze schimmel!!
's Ochtends de verzekering gebeld en net gehoord dat er morgenochtend eindelijk iemand langs komt. Ben benieuwd.
Na een korte nacht zondag (vroeg op voor vliegreis), maandagnacht in het vliegtuig, dinsdagnacht het waterfestijn en afgelopen nacht de tweede keer op een te hard matras plus daarbij de jetlag kan je je voorstellen dat ik afgedraaid ben....
Mag ik morgen weer op vakantie? Maar dan deze keer een echte... waarbij ik lekker niks hoef te doen en in de zon kan liggen en boek lezen???
Vertel gauw meer over alle plannen die we hebben!
Een dikke knuffel en veel liefs voor jullie,
Annette
Thursday, October 15, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment