2010...

Alweer 3,5 jaar in Australië. De jaren schijnen steeds sneller om te vliegen! Mijn ame (Hindeloopers voor oma) zei altijd dat dat alleen maar erger wordt als je ouder wordt.
Het lijkt alsof het jaar net is begonnen maar er is al bijna een maand om. Mag je mensen dan nog het allerbeste voor het nieuwe jaar wensen? Doe het lekker toch: Wij wensen iedereen die we met onze emails (kreeg veel foutmeldingen over adressen dit jaar) niet konden bereiken een super 2010, met vele mooie momenten om van te genieten. Maar met name een goede gezondheid!

Dat genieten is mijn goede voornemen. Al weet ik op dit moment niet wanneer dat kan gaan beginnen. Het is sinds wij uit NL zijn terug gekomen vorig jaar alleen maar hectisch geweest en het stopt voorlopig ook nog niet. Shanna knapt nog niet erg op. Ze heeft nu al ruim een half jaar een Chronische Vermoeidheid; is bekaf, veel hoofd- en keelpijn en is koortsig zodra ze te veel doet. Het is alleen erg moeilijk om uit te zoeken wat dan te veel is. Ze ligt bijna de hele dag plat...
Met artsen uit verschillende hoeken in de geneeskunde kijken we wat we voor haar kunnen doen maar er is niet zoveel mogelijk. Ze maakt zich erg druk over school, die gaat over 1,5 week weer beginnen.
Daarnaast is René z'n zus erg slecht. Ze strijdt al 2,5 jaar met kanker en daar lijkt nu een definitief einde aan te komen. Het is overval in haar lijf verspreid en breekt letterlijk haar ruggegraat op het moment. Het is afschuwelijk om zo aan je einde te moeten komen. Het is voor mij ook niet gemakkelijk om hier te zijn en niks te kunnen doen! Gelukkig voor René is hij komende zondag in NL en hopelijk kan hij haar dan nog zien.

Het goede nieuws is dat de fabriek in India binnenkort gaat starten! Een aantal van de oude machines die er stonden werken nog, een grote meevaller. Daarnaast moet er nog enorm veel worden opgeknapt, het staat al bijna 10 jaar stil. Maar het gaat lukken. We houden jullie op de hoogte zodra we meer weten. Het is een hele onderneming...

Sinds begin september vorig jaar zijn we bezig met een verbouwing in het huis. We hebben de enorme, te grote woonkamer (6 x 15 mtr) verdeeld in een woonkamer (6x6), een brede hal en een nieuwe slaapkamer voor Shanna (bijna 4x5). Je snapt wel dat daar het nodige schilderwerk etc. uit voort komt, Shanna heeft gekozen voor aqua blauw en lime groen op 2 muren. Onze oude slaapkamer is ook helemaal geschilderd en is nu voor Noa. Zij koos oranje en een hele mooie heldere roze kleur. Voor de rest is alles gebroken wit. Heel mooi! Ik zal zsm wat foto's in mijn verhaal plakken. Het doel is om dit jaar een nieuwe entree aan het huis te bouwen. Het wordt dan super, maar het is nog een hele klus.

Nu moet ook de tuin over de kop want we hebben bericht gekregen van de gemeente dat we het gras moeten maaien ivm brandgevaar. Klopt ook wel maar waarschijnlijk heeft een van de buren geklaagd en die had toch ook gewoon naar ons kunnen komen? We zijn te druk in huis geweest en hebben de tuin vergeten. Nou ja, de hopen grond die er liggen worden verspreid en het aflopende deel wordt horizontaal gemaakt. Dan is er voorlopig helemaal geen gras meer! Daarnaast gaan nu eindelijk de bomen van onze oprit. Er staan er 2 te dicht bij het hek van de buren. De brandweer auto kan niet eens bij ons huis komen op het moment. Ze mogen er eindelijk af zonder vergunning. Sinds de branden van vorig jaar zijn de regels versoepelt, binnen 10 mtr van je huis kunnen bomen worden gekapt, binnen 30 mtr ook alle struiken.

Stopt het ooit allemaal? Krijgen we tijd om van alles te genieten... Daar werken we hard naar toe. En trouwens de weg ernaar toe is ook heel mooi. Elke muur die opnieuw geverfd is is fantastisch, een nieuwe vloer doet wonderen. De dagen dat Shanna wel fit genoeg is om iets leuks te gaan doen, met z'n viertjes in het zwembad spelletjes doen, een strandwandeling met de hond. Misschien geniet ik ongemerkt toch al meer dan ik me realiseer. Een goede om eens bij stil te staan...

Eén van mijn vriendinnen zei een tijdje terug dat die uitspraak "Het leven begint bij 40" volgens haar niet klopt. "Wat nou meer vrije tijd, meer zekerheid en noem maar op" zei ze, "Het is nog steeds hectisch, misschien nog wel erger dan toen ik in de 30 was!". Ik geloof dat ik haar gelijk moet geven, al ben ik nog maar 1,5 jaar bezig. Een andere vriendin zei dat het begint bij 50, er is dus nog hoop!