Morgen is ie gelukkig weer thuis!

Morgenochtend komt René weer thuis. De 2,5 week zijn omgevlogen, ik heb me prima vermaakt met m'n ouders en Shanna en Noa, we hebben elkaar bijna dagelijks gesproken via de webcam maar toch... Wij zijn zo'n stel "trutten" dat niet zo lang zonder elkaar kan! René vond het fantastisch om iedereen te zien in NL maar zei gisteravond nog dat hij liever niet weer zo lang alleen weg gaat.
Ik kan me nu een beetje voorstellen hoe het is voor mijn ouders als ze in NL zijn en ons via de webcam hier zien. Het is heel erg fijn maar het doet ook een beetje pijn omdat je niet echt bijelkaar kunt zijn. Voor iedereen is er een soort "gat" maar voor ons is alles nieuw dus dat is heel anders. Met René in NL voelen wij dat "gat" hier ook een beetje..
Als jullie begrijpen wat ik bedoel, of spreek ik nu wartaal?